Het DDR-regime steunde gedurende de 40 jaar, dat ze aan de macht was
,zwaar op verrichtingen van de veiligheidsdienst; de Stasi. Officieel
aangeduid als Ministerium für Staatssicherheit wordt geschat dat de Stasi in 1989, het laatste jaar
dat de SED
aan de macht was, ongeveer 91.000 medewerkers had. Daarnaast waren meer
dan 100.000 ‘Inoffizieller Mitarbeiter’ (IM's), die de Stasi (al dan
niet
gedwongen) meehielpen de overige 16 miljoen DDR-burgers te bespioneren.
Het mag niet verwonderlijk zijn dat de Stasi toen de reputatie
had de meest
indringende geheime dienst ter wereld te zijn. Al dat ge- spioneer van
burgers leverde
natuurlijk het nodige papierwerk op en de archieven van de Stasi waren
dan ook van een bijna onmetelijke omvang: 180 kilometer aan dossiers
over 6 miljoen personen. En toen viel de muur (9 november 1989).
Bij de Stasi zagen ze het
spreekwoordelijke lijk al drijven en
men begint met vernietigen van de archieven, wat natuurlijk een
gigantische onder- neming was (en nog is). Bij enkele kleinere
Stasivestigingen
ging men echter niet al te discreet om met de vernietiging van het
materiaal; ver- branding en transporten begonnen op te vallen en al
snel
werden deze kantoren door zogenaamde burgercomités (!!!) bezet.
Bij het
hoofd- kwartier in Berlijn was men voorzichtiger, hier werd alles in
papierversnipperaars gegooid. De
machines begeven het echter al
snel, waarna overschakelt wordt op handmatig (!!!) verscheuren. Pas op
15
januari 1990 wordt ook hoofdkwartier bezet door een burgercomité
en men
treft een gigantische berg grofverscheurde
confetti aan.
Twee maanden lang hadden Stasi-agenten op het hoofdkwartier zich het
leplazerus staan te scheuren ('After two days your joints hurt').
Maar door de gigantische omvang is het grootste deel van het
Stasi-archief gewoon intact is gebleven. Dat neemt niet weg,
dat men
kans heeft gezien om de moeder aller puzzels te creëren bestaande
uit
zo’n 600 miljoen stukjes papier. Na de Wiedervereinigung is in het Stasi-Unter- lagen Gesetz van 1991 vastgelegd, dat het archief openbaar is. Veel Stasi-slachtoffers,
maar ook historici en journalisten, kregen hierdoor inzage in het
materiaal.
Ondertussen wordt getracht om
het verscheurde materiaal
samen te voegen. Tot voor kort ging dat handmatig en men schatte in dat
een 30-tal mensen er zo’n 700 jaar werk aan zou hebben. Maar gelukkig
is er dan nog zoiets als computertechnologie.
Het Frauenhofer Institute, onder andere bekend vanwege de ontwikkeling
van het MP3-muziekformaat,
heeft een methode en software ont- wikkeld, waarbij materiaal wordt
gescand en samengevoegd. De komende 2 jaar wordt een pilot
gedraaid en mocht het allemaal werken, dan gaat men pas echt aan de
slag. Uiteindelijk zal het hele karwei zo’n 5 jaar gaan duren.
±
Juli 2008, de computersoftware is nu in staat om geshredde en
verscheurde documenten, na het scannen van de snippers, virtueel samen
te voegen, zodat het weer
leesbaar word op het scherm resp. als print...
StasiNobo alhier en de Superior Stati in Holland, werk aan de
winkel!
