Eind 2008 hebben we de
jaarwisseling elders gevierd, omdat we de illegale bouwactiviteiten van
onze directe buurvrouw en de
drukte
van de
Caracasbaaiwegfile, met haar talrijke geblindeerde terreinwagens
van de
altijd maar opgejaagde justitiële patjakkers (geëscorteerd en met
luchtondersteuning van 'n trauma-helikopter, die het volk zo node mist)
wilden ontvluchten en rust en ontspanning
zochten.
We trokken voor 10 nachten in bij een particulier,
een vrouwelijke kennis en dit niet meer of minder. We werden van alle
gemakken
voorzien en genoten van de vrijheid, rust,
vrede en stofvrijdom, hetgeen onze onthaasting,
dé-stressing en vooral
onthechting van de kosmopolitische agglo-meratie Willemstad totaal
maakten.
We hadden de grondstoffen en bakgerei voor de
jaarlijkse Koninkrijkslekkernij (de OB), meegenomen, maar de sukade
ontbrak weer; de bedrijfsleider van
Verdrietendal had wederom mijn uniek
en zeldzaam ingrediënt 'vergeten' te bestellen in Holland. Hij
verontschuldigde zich weer, zich niet
in allerlei bochten wringend i.v.m. zijn
hernia, in stilte toegewenst gekregen door de caissières, die reeds
jarenlang gemarteld worden door zijn
gammele
vurenhouten Hubo-krukjes
(zonder ruggensteun) achter zijn
ultramoderne digitale 21-eeuwse
kassa's...
De oliebollen smaakten toch weer als de beste in het
Koninkrijk (de bekende Oranjebol), ondanks het gemis aan sukade.
En de
buurtjes, die inmiddels aangeschoven waren, kwamen
tijdens
het doorproeven van mijn specialiteit met een opmerkelijk
merkwaardig voorval, dat zich eind 2006 tijdens de feestdagen
in deze verlaten streek zou
hebben afgespeeld;
In het zelfde appartement
was voor kerst 2006
een echtpaar ingetrokken; een blauw-zwarte man met Norit-ogen en een
blanke vrouw met germaansachtig-blauwe kijkers en dito golvend blond
haar. Ook zij deden toen twee jaar geleden hun kerst-
en eindejaarsinkopen in Barber bij de eerste de beste grotere toko,
alwaar zelfs De Telegraaf en het Antilliaanse Dagblad te
verkrijgen waren en zijn... Zij vulden hun winkelwagentje vol met de
gewenste en onontbeerlijke attributen om de komende bezinnings- en feestdagen door
te komen. Het was druk in de
zelfbedieningstoko en midden in die zaak tussen 2 schappen in ontstond
een opstopping, gevolgd door gedrang van de filevormers, waarbij de
gekleurde man duidelijk de weelderige borsten van een gitzwart mokkel
langs zijn rug voelde schuiven. Moet kunnen,
niet waar, openbare ongewenste intimiteiten.
Snel afgerekend en vlug terug, onderwijl in het vissersdorp Westpunt wat
knal-
en siervuurwerk ingeslagen en bij de
Chinees even verderop insecten-wegjaag-wierook weggekocht te hebben.
Teruggekomen bij hun
logies alles snel binnengebracht, uitgepakt en op de plaats van bestemming geposteerd, toen de man tot zijn grote ontsteltenis constateerde,
dat alle
autopapieren, inclusief rijbewijs
(alles onmisbaar om over het emfyseem-wegennet van Godett te mogen
rijden) zoek waren. Grote paniek, want het
bevond zich niet op de
juiste vaste plek in de auto, het deurvakje links. Alles werd
nagezocht;
broekzakken, boodschappen- en handtasje,
boodschappendoos en het verdere interieur van de auto inclusief
kofferbak. Niets! Wat te doen? Dan maar terug naar de buurt-toko in
Barber.
Daar bleek niets gevonden
en ingeleverd te
zijn. Ongewilde
confrontatie met weelderige boezem uitgelegd (niet voorgedaan), maar
het resultaat bleef nihil.
Toen naar het vuurwerkstalletje. Het viel eerder die
ochtend op, dat
een groepje blootvoetige jongetjes van een jaar of tien, half elf met
buitgemaakte
nog knalgroene leguaantjes aan de staart houdend, luidruchtig
passeerden; een had
zelf een gebroken luchtbuksje over
zijn zwart geblakerde schouders hangen; een ontroerend tafereel...
Het gemengde
echtpaar keek toe, hoe
die stropertjes wat rond bleven hangen bij de auto en het koppel vroeg
zich af of het
aardig zou kunnen zijn, om een leguaantje voor de poes van hun
gastvrouw over te nemen tegen een redelijke doch billijke
vergoeding. Maar nee, heling, hè, en toen alleen maar vuurwerk gekocht
en weg. De jeugdige manager van het vuurwerkstalletje, een tafel van
hooguit een bij anderhalve meter, was niets vreemd opgevallen aan
die jongens en zeker geen wilde of snelle acties gezien.
Daarna reden ze langs de Chinees, de enigste die het
dorpje rijk was en is, waar ze spiraal-wierook hadden aangeschaft om
het vel
begeerde kartonnen
kleinood met grootse
explosieve gevolgen tijdens de jaarwisseling simultaan aan
te kunnen
steken. De autoramen bleven die ochtend voor de Chinees ook weer gewoon
open en
de
autopapieren op de gebruikelijke plek in het linker deurvak. Er zat een
groepje ongeschoren dorpsnotabelen zich te laven aan Bier (Amstul),
rum-tik en Pollar-vocht. (gadsie!). Chino en de Hooghe Heeren hadden
niets verdachts waargenomen die ochtend. Onverrichter zake terug naar
het 'logement'.
'Dan dienen we maar een aangifte te doen op BPPB
(Bureau Politie Post
Barber)', stelde de kleurloze blondine, maar rood-gebulte partner voor
en
u gelooft het of niet; er was aldaar een heuse vrouwelijke brigadier
aanwezig, in vol ornaat!
Je zou een Remington-typemachine of giftig
carbon-doordruk-systeem verwachten om de aangifte vast te leggen, maar
nee: Een heus toetsenbord inclusief LCD-scherm, alles on line met het
justitiële netwerk van Tricky Dick en z'n Stasi-Nobo, zou men in
dit
achtergesteld
westelijk gedeelte van het rijke eiland niet voor mogelijk houden!
Chronologisch werden met niet 1 maar zelfs met 2
vingers
de gebeurtenissen
van hedenochtend ingetoetst. Ze was alleraardigst, begripvol en vol
empathie. 'Tja, veel jeugdbendes hier, moeilijk te pakken op heterdaad,
maar het blijven kinderen, die leguanenjagertjes; ze verdienen zo wat
bij,
want tassen inpakken bij de kassa bij onze weinige toko's hier is een
onbereikbaar el dorado en alleen weggelegd voor het rijke oosten
verderop. Handel
voor dit kleine, illegale kruimelwerk is een te groot woord'.
'En die 'toucherende' vrouw in de Toko? Signalement?
Er zijn er zoveel,
die met hun pronkstukken openbaar jongleren, net zoals de macho's
willen die dames met hun dwaze grillige bewegingen aandacht en opzien
baren, ja..., en baren, he, hi,hi...
En
die quasi-dorpsraadsvergadering bij de Chinees? U zegt de auto open
gelaten
te hebben? Tja, het is hier eindeloos veiliger, dan in Willemstad en
contreien; daar valt ook veel te halen, zeker in of nabij zo'n
gesloten
inrichting, alwaar de resort-securiteiten niet zelden zèlf hun slag
slaan...
Goed, we gaan een onderzoekje verrichten; we geven onze ogen de kost en
leggen ons oor te luisteren, je weet nooit'.
'Wel brigadier, bedankt voor de service, goede
dienst tijdens de Kerstnacht straks en we bellen u over drie
dagen op over uw
bevindingen'.
In het vakantiehonk teruggekomen, viel het gemengde
echtpaar languit op
de bedbank in de kamer om het gedoe van die afgelopen halve dag te
verwerken en te evalueren. 'En dan nu een Amstul. Jij, jus met ijs,
schat?'. ' Oké!'.
